خدا جلب مقامت کرده از اول نظرها را            فرود آورده با امر الهی بر تو سرها را

قسم بر آن “هَلِ الدّینت” که “اِلَّا الحُب” علی بود و            خدا آمادۀ بـغـض عـلی کرده شررها را

ز قال الصّادق شیعه تن تکفیر می‌لرزد            زمین انداخته از ترس تو دشمن سپرها را

قسم دادم به اسم تو خدا را، استجابت شد            که جاری کرده در ظرف دعا با تو اثرها را

منِ عاصی چقدر از عصمت اسمت اثر دیدم            به روی چون منی وا می‌کند نام تو درها را

تو موسی داری و بعدش علی موسی الرضا داری            خدا از ما نگیرد این پسرها و پدرها را

دم عیسائی و موسای تو باب‌الحوائج شد            عجب باب‌الکرم‌هایی بنازم این قمرها را

مدینه شعلۀ ناشکری‌اش باب‌الکرم سوز است            به جان خانه‌ات انداخته آتش خطر‌ها را

خطر آمد به دنبالت جهان بی‌آبروتر شد            که پای آل حیدر می‌نویسد دردسرها را

بزرگ مذهبی را پابرهنه نیمه‌شب بردند            نفهمد کاش زهرای حزینه این خبرها را

مـدیـنه بی‌وفـایی کرد با اولاد پیـغـمـبـر            مدینه پشت در سوزاند از غصه جگرها را

شبیه خیمه‌ها این خانه را آتش زیارت کرد            ولی غارت نکرد اینجا کسی سنجاق‌سر‌ها را